สำนักงานสาขา สำนักงานผู้แทน และสำนักงานภูมิภาค

BOI ส่งเสริมกิจการตามบัญชีประเภทกิจการที่ให้การส่งเสริม ครอบคลุมเกษตรและแปรรูปอาหาร อุตสาหกรรมการแพทย์ เครื่องจักรและยานยนต์ เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ เคมีภัณฑ์ ดิจิทัลและซอฟต์แวร์ กิจการฐานความรู้และบริการ รวมถึงสำนักงานภูมิภาค (IBC) รายละเอียดเงื่อนไขและสิทธิประโยชน์ของแต่ละประเภทประกาศอยู่ที่ boi.go.th และมีการปรับปรุงเป็นระยะ จึงควรตรวจฉบับล่าสุดก่อนวางแผน

สำนักงานผู้แทนทำได้เฉพาะกิจกรรมที่ไม่ก่อรายได้ เช่น จัดหาแหล่งสินค้าหรือบริการในไทยให้สำนักงานใหญ่ ตรวจสอบและควบคุมคุณภาพสินค้าที่สำนักงานใหญ่สั่งซื้อ ให้คำแนะนำเกี่ยวกับสินค้าของสำนักงานใหญ่ เผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร และรายงานความเคลื่อนไหวทางธุรกิจในไทย ห้ามขาย ห้ามรับคำสั่งซื้อ และห้ามเจรจาทำสัญญาแทนสำนักงานใหญ่ รายได้ทั้งหมดต้องมาจากเงินที่สำนักงานใหญ่ส่งมา

สำนักงานสาขาไม่ใช่นิติบุคคลแยกต่างหาก บริษัทแม่ในต่างประเทศจึงรับผิดในหนี้ของสาขาโดยตรง และสาขาถือเป็นคนต่างด้าวจึงต้องขออนุญาตหากทำธุรกิจในบัญชีสงวน ส่วนบริษัทลูกที่จดในไทยเป็นนิติบุคคลไทยแยกต่างหาก จำกัดความรับผิดของผู้ถือหุ้น และหากคนไทยถือหุ้นข้างมากก็ไม่ต้องขอ FBL

ต้องนำทุนขั้นต่ำเข้ามาตามที่กฎกระทรวงกำหนด โดยทั่วไปคือ 2 ล้านบาทหรือ 3 ล้านบาทต่อประเภทธุรกิจแล้วแต่กรณี และต้องนำเข้าเป็นงวดตามระยะเวลาที่กำหนดนับแต่วันเริ่มประกอบธุรกิจ ควรเก็บหลักฐานการโอนเงินจากต่างประเทศทุกงวดไว้ เพราะเป็นเอกสารที่นายทะเบียนขอตรวจ

International Business Center เหมาะกับกลุ่มบริษัทข้ามชาติที่ต้องการตั้งศูนย์ให้บริการบริหารจัดการ บริการทางเทคนิค หรือบริหารเงินให้แก่บริษัทในเครือ โดยมีสิทธิประโยชน์ทางภาษีตามเงื่อนไขของกรมสรรพากรและอาจขอส่งเสริมจาก BOI ควบคู่ได้ เงื่อนไขสำคัญคือค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานขั้นต่ำต่อปีและจำนวนพนักงานที่มีทักษะ

โดยทั่วไปต้องมีหนังสือรับรองการจดทะเบียนของบริษัทแม่ บัญชีรายชื่อผู้ถือหุ้นหรือหลักฐานผู้มีอำนาจ มติที่ประชุมกรรมการอนุมัติการลงทุนในไทย และหนังสือมอบอำนาจให้ผู้ดำเนินการในไทย ทุกฉบับต้องผ่านการรับรองในประเทศต้นทางแล้วจึงแปลเป็นไทยและรับรองคำแปลก่อนยื่นต่อกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

ปกติราวหกสิบวันทำการนับจากวันที่คำขอครบถ้วนสำหรับกรณีที่ต้องผ่านคณะกรรมการการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว หากเป็นหนังสือรับรองตามสนธิสัญญาหรือกรณี BOI จะเร็วกว่า สิ่งที่ทำให้ล่าช้าที่สุดคือแผนธุรกิจที่อธิบายการถ่ายทอดเทคโนโลยีและประโยชน์ต่อเศรษฐกิจไทยไม่ชัด และเอกสารบริษัทแม่จากต่างประเทศที่ยังไม่ผ่านการรับรองครบถ้วน

ชุดหลักคือหนังสือรับรองบริษัทและบัญชีผู้ถือหุ้นฉบับล่าสุด หลักฐานสัญชาติอเมริกันของผู้ถือหุ้นหรือหนังสือรับรองการจัดตั้งบริษัทแม่ในสหรัฐฯ (Certificate of Good Standing) หนังสือมอบอำนาจ และแบบฟอร์มของสถานทูต เอกสารอเมริกันต้องผ่านการรับรอง Notary Public และเมื่อไทยเข้าเป็นภาคีอนุสัญญา Apostille ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2570 จะใช้ Apostille แทนการรับรองสองชั้นได้ ระหว่างนี้ยังต้องผ่านการรับรองตามช่องทางเดิม

ทำได้เฉพาะกิจกรรมไม่หารายได้ เช่น จัดหาแหล่งสินค้า ตรวจสอบคุณภาพสินค้าที่บริษัทแม่สั่งซื้อ ให้คำแนะนำเกี่ยวกับสินค้าของบริษัทแม่ เผยแพร่ข้อมูล และรายงานความเคลื่อนไหวธุรกิจให้บริษัทแม่ ห้ามออกใบแจ้งหนี้ ห้ามรับคำสั่งซื้อ และห้ามเจรจาทำสัญญาแทน เงินทุนต้องนำเข้าจากต่างประเทศตามเกณฑ์ขั้นต่ำสามล้านบาททยอยตามกำหนดเวลา

สาขาไม่ใช่นิติบุคคลแยกต่างหาก บริษัทแม่รับผิดในหนี้ของสาขาเต็มจำนวน และต้องขอ FBL หากทำธุรกิจในบัญชีต้องห้าม ส่วนบริษัทลูกเป็นนิติบุคคลไทยแยกต่างหาก จำกัดความรับผิดของผู้ถือหุ้น และบริหารเรื่องภาษีกับใบอนุญาตทำงานได้ยืดหยุ่นกว่า สำหรับธุรกิจส่วนใหญ่ที่ต้องการทีมงานในไทย บริษัทลูกใช้งานสะดวกกว่า

บริษัทจำกัดเหมาะกับกิจการที่ต้องการจำกัดความรับผิด ระดมทุน และรองรับใบอนุญาตทำงาน ห้างหุ้นส่วนจำกัดตั้งง่ายและต้นทุนดูแลต่ำกว่า แต่หุ้นส่วนผู้จัดการรับผิดไม่จำกัดและมีข้อจำกัดด้านภาพลักษณ์กับคู่ค้า ส่วนสำนักงานผู้แทนทำได้เฉพาะกิจกรรมที่ไม่ก่อรายได้ เช่น จัดหาสินค้า ตรวจสอบคุณภาพ และรายงานความเคลื่อนไหวตลาดให้บริษัทแม่ ข้อควรระวังคือถ้าสำนักงานผู้แทนออกใบแจ้งหนี้หรือรับชำระเงินจะถือว่าประกอบธุรกิจเกินขอบเขตทันที